11 Feb

Door

Cocreërend cocreatie op de kaart zetten in de gemeente

February 11, 2014 | By |

Projectleider Edwin van Dorp over het beeldvormend proces in zijn werkgroep “Ontwikkelkracht binnen de gemeente Wijk bij Duurstede“.

Waarom is het ontwikkelen van cocreatie voor Wijk bij Duurstede belangrijk?

In het licht van een veranderende, steeds mondiger en meer betrokken samenleving, vinden wij het belangrijk om allerlei beleidsontwikkelingen en projecten zoveel mogelijk in samenwerking met partijen uit de samenleving aan te gaan. Daarbij komt het besef dat we het als gemeente niet meer alleen kunnen. Deels vanwege beperkte tijd en financiën, deels vanwege de benodigde specifieke deskundigheid die vaak wel in de samenleving aanwezig is.

Waarom besloot je in te grijpen in het proces van de werkgroep?

Toen we midden 2013 een werkgroep in het leven riepen met als opdracht om een model of werkwijze voor cocreatie te ontwerpen, gingen we voortvarend aan de slag met elkaar. De bedoeling was om samen in een aantal sessies een model te maken dat toegepast kan worden op allerlei beleidsvelden en binnen verschillende procesvormen. Ik ben voorzitter van de werkgroep en opdrachtnemer. De werkgroepleden komen uit verschillende afdelingen van onze gemeente. Al snel bleek dat we tijdens de sessies bleven hangen in abstracte overwegingen en dat we ook verschillende beelden en verwachtingen hadden van cocreatie en onze rol. Het lukte ons ook niet om al cocreërend onze opdracht uit te werken, terwijl dat bij uitstek een werkwijze is die geschikt is voor het onderwerp. De energie en motivatie van de deelnemers daalde en ik was steeds druk aan het werk om de zaak in beweging te houden. Dit ging zo niet werken!

Wat deed je besluiten om de digitale STAP-dialoog in te zetten?

Via John van Balen waren we al eerder in contact gekomen met deze methode. Na een presentatie werd ik als werkgroepvoorzitter enthousiast over de mogelijkheden die de STAP-dialoog kan bieden om onze beelden en verwachtingen rondom cocreatie te ordenen en te delen, om deze vervolgens om te zetten in concrete acties.

Wat is je opgevallen bij de interventie?

De verwachting werd waar gemaakt. Deze manier helpt om in korte tijd een gezamenlijk beeld te krijgen als basis voor acties en benodigde gedrags-veranderingen. Ik zie wel dat sommige mensen moeite hebben met het benoemen van de zogenaamde hit’s en shit’s op het onderwerp. En dat vooral gedragsverandering het allermoeilijkste onderdeel is van het proces. Maar dat kan je dus niet meer laten liggen. Het hoort erbij ook al is het moeilijk.

Wat heeft dit je opgeleverd?

Inzicht in hoe de werkgroepleden persoonlijk in het onderwerp zitten. Maar ook inzicht in waar het lastigste onderdeel van het proces ligt. Het heeft ons ook een versnelling gegeven, ons bewust gemaakt van de behoefte om meer gericht te gaan handelen in plaats van langs allerlei invalshoeken te blijven hangen in debatteren. Doordat je na het invullen van je eigen IK-beeld naar een gezamenlijk WIJ-beeld gaat, zie je waar de overeenkomsten liggen tussen de werkgroepleden en waar de ideeën of ervaringen uiteen lopen.

De STAP-dialoog heeft bijgedragen aan het snel vlottrekken van het proces en het focussen op waar we vanuit eigen kracht mee aan de slag kunnen.