25 Sep

Door

De gemeente als samenwerkings-partner; blik vanaf de zijlijn

September 25, 2015 | By |

We willen wel samenwerken, maar hoe?

De gemeente waar ik woon en maatschappelijk actief ben, heeft besloten om het sociaal domein op te schudden. De gemeente informeerde alle partijen vorig jaar ruim op tijd per brief, dat de subsidierelatie werd opgezegd per 1 januari aanstaande. Zij streeft een koerswijziging na van controle en verantwoording achteraf naar regie en vertrouwen vooraf . Daarnaast geeft ze kaders en stelt waar we met zijn allen naar toe gaan. Partijen waarmee de gemeente samenwerking aangaat, kunnen in principe op basis van een contract een aantal jaren vooruit. Daarna een evaluatie en mogelijk een nieuw contract of nieuwe tender. Ik kon als bestuurslid van een van de betrokken partijen langs de zijlijn mooi meekijken naar wat er gebeurde, hoe de verschillende partijen met elkaar aan de slag gingen. Opmerkelijk vond ik

 dat de gemeente beleidskaders uitdenkt en meegeeft; dit is echt van een vervlogen tijd. Het was mooi geweest als de gemeente platform had geboden aan alle stakeholders om samen het nieuwe beleid vorm te geven, inclusief de uiteindelijke klant, burgers. Hier lag een kans voor werkelijke participatie.

dat de gemeente nogal lang nadacht over het hoe van de hele procedure. Hierdoor belandde het proces uiteindelijk in een soort van pressurecooker, waardoor mensen met de tong op hun tenen binnen de lijntjes moesten gaan kleuren. Had dat nou niet anders gekund? Volgens mij wreekt zich hier dat drie delen binnen de gemeentelijke organisatie die op elkaar letten en wachten. De wethouder bepaalt, maar wordt gecontroleerd door de raad en het ambtelijk apparaat wacht tot die twee eruit zijn. En dat levert geen gestroomlijnd programma- en projectmanagement op.

dat het in het veld juist vaak gaat over kleine organisaties, die lean en mean zijn geworden door subsidieverminderingen uit het verleden. Terecht overigens. Maar die organisaties moeten naast het gewone werk ook inschrijven op een tender en deze professioneel beantwoorden. Natuurlijk is competitie goed en mag je van partijen creativiteit en passie verwachten: we doen immers mooie dingen voor de mensen. Maar de verhoudingen zijn wel scheef. Aan de kant van de gemeente zit een batterij professionals (juridisch, financieel en bestuurskundig) dat de tijd en de ruimte heeft om op details uit te vragen en documenten te ontwikkelen en eisen te stellen. Aan de kant van de samenwerkingspartners zit niet altijd diezelfde mogelijkheid. Eigenlijk een topprestatie van de organisaties in het veld. Samenwerking waar je als gemeente op hoopt.

Vragen die ik heb als observant van een en ander:

  • Wat kunnen we hier nu van leren en echt anders gaan samenwerken?
  • Hoe kunnen we in het proces een werkelijke dialoog met alle stakeholders aangaan?
  • Ik heb sterk het gevoel dat het doel van een en ander al snel uit het oog verloren is en we een façade bouwen van proces, procedures, regels en richtlijnen. Hoe voorkomen we dat in het proces?

Samenwerken over de grens van organisaties heen? Regelmatig organiseren we samen met partner SBI een Studiner op ons prachtige Landgoed Zonheuvel in Doorn. Tijdens en rondom een diner voer je, samen met andere deelnemers, een resultaatgerichte dialoog rondom een thema. 

Het eerstvolgende Studiner is op 5 oktober 2015 met inleider Jan Bommerez over “Verbinden voor succesvol samenwerken”. Speciaal gericht op de samenwerkingsverbanden binnen het sociaal domein. Lees hier het programma en doe mee. Er zijn nog plaatsen.