11 Feb

Door

Tijdinvestering levert OR tijd op

February 11, 2014 | By |

Peter van der Knaap, secretaris van de ondernemingsraad van Paswerk, over de inzet van de STAP-dialoog rond het thema…

Zijn we allemaal betrokken?

Binnen iedere groep mensen zijn er drie categorieën te vinden. Mensen die het voortouw nemen, mensen die rustig maar actief deelnemen aan de vergaderingen en zij die meelopen. Dit speelt zeker bij een ondernemingsraad in de Sociale Werkvoorziening, waar je ook nog eens te maken krijgt met mensen met een handicap.

Zeker bij belangrijke onderwerpen, bekruipt je dan wel eens achteraf het gevoel van “heeft iedereen het wel goed begrepen” of “heeft iedereen zijn mening wel goed kenbaar gemaakt”. Dit is altijd een punt van zorg voor ieder overleg. Altijd ben je dus als overlegorgaan op zoek naar middelen die je in kunt zetten om iedereen te stimuleren goed na te denken over waar je met zijn allen mee bezig bent.

Mijn kennismaking met de STAP-dialoog

Toen ik indertijd werd uitgenodigd om eens kennis te komen maken met de STAP dialoog, was ik eerst een beetje sceptisch. U kent het wel. Weer iemand die zegt “het” te hebben uitgevonden om de besluitvorming beter te maken en accenten te kunnen leggen op de punten waar het om gaat. Maar het was de rustige tijd op het werk, dus waarom niet? En het was nog gratis ook…

Wat mij opviel was dat het de deelnemers aan de dialoog tot denken aanzette. Denken over wat zijn voor- en nadelen, wat voor prioriteit hebben ze en kan je ze beïnvloeden of niet. Daarbij was het programma zelf niet al te ingewikkeld om in te vullen. Natuurlijk, met al die verschillende mensen, was de uitkomst niet echt bruikbaar, maar de contouren waar het heen ging waren heel duidelijk.

Onze tweedaagse over onze eigen samenwerking

Daarop hebben we besloten, dit middel eens in te zetten voor een belangrijke vraag die ieder overlegorgaan of groep mensen eens zou moeten stellen. Hoe functioneren wij en werken wij samenwerken? Daar kan je vaak moeilijk over praten binnen je eigen orgaan (omdat je vaak niet de tijd hebt om er met zijn allen eens goed over na te denken of omdat er soms mensen zijn die hun eigen mening over zaken binnen de groep niet echt durven te uiten). Ieder lid van de OR vulde, in alle rust zittend achter de computer, de STAP-dialoog zelf in. Hierna werden de uitkomsten netjes op een rijtje gezet. En we kregen een keurig rapportje en konden daarmee de verbeterpunten adresseren. Dat gaf de groep de kans om deze punten duidelijk te benoemen en aan te gaan pakken.

Tot mijn niet geringe verbazing kwamen uit deze werkwijze zowel grote dingen (en die blijjven natuurlijk binnen de groep. De vuile was blijft binnenboord…), als ook zaken die je kan labelen als “kleine ergernissen”. Zo had een flink aantal leden opgeschreven dat zij de vergaderruimte niet geschikt vonden (te groot). Iets wat ik ook wel dacht, maar wat nooit werd benoemd in de vergaderingen, omdat ieder voor zich dit als niet belangrijk beschouwde. Iets dergelijks had je als groep nooit opgepakt, maar nu dus wel. Duidelijk een gevolg van het feit dat je voor de STAP-dialoog eerst zelf gaat zitten. En zonder anderen erbij kom je tot jouw beeld van zowel belemmerende als bevorderende punten.

Met het oog op de toekomst

Zeker als we straks te maken krijgen met belangrijke wijzigingen in de organisatie is de STAP-dialoog een goede wijze om ieder OR-lid er in alle rust over te laten denken. Het dwingt iedereen ook om een mening over het onderwerp te vormen. Hoe vaak krijg je binnen een ondernemingsraad te maken met mensen die iets niet voorbereid hebben? Te vaak. De STAP-dialoog zorgt ervoor dat dit een stuk moeilijker wordt. Geen enkel lid ontkomt er meer aan om zijn of haar mening te formuleren.

Bovendien kunnen we heel goed de voortgang volgen en voorkomen dat we alles maar steeds weer opnieuw herhalen. We hebben immers onze opmerkingen in een overzichtelijk rapport staan.

Is er een nadeel?

Jawel, het kost tijd. Maar voor een afgewogen besluitvorming bij een echt  belangrijk onderwerp, mag tijd geen rol spelen. Wanneer je dit niet doet, doe je alles steeds weer opnieuw en is het drie stappen vooruit en weer twee terug. Daar kan je flink moe van worden. Dus eigenlijk is dit nadeel een voordeel.