21 Feb

Door

Waarom ik NIET met de resultaatgerichte dialoog wil werken?

February 21, 2018 | By |

8 begrijpelijke redenen voor een leidinggevende om juist niet met de resultaatgerichte dialoog te werken.

1. Ik verlies mijn autonomie
Als leidinggevende weet je zonder al te veel inspanning de groep altijd wel tot een opbrengst te brengen. Je wilt jezelf niet afhankelijk maken van een eenvoudige,door ieder herkenbare gemeenschappelijke procesinrichting, maar je eigen weg gaan die meestal goed uitpakt.
Het klopt dat meer onderlinge verbinding meestal samen gaat met afnemen van autonomie.

2. Ik houd niet van beelden zonder diepgang
In jouw optiek zijn lang niet alle medewerkers voldoende onderlegd om bijvoorbeeld resultaat beelden te maken die voldoende diepgang hebben. Medewerkers zelf hierover laten nadenken en praten kost teveel inspanning, terwijl het niets aan inhoud of scherpte toevoegt.
Omgaan met gedachten en beelden waar je direct van weet dat er belangrijke aspecten over het hoofd worden gezien, dat is inderdaad lastig. Zeker wanneer je specialist bent! Maar goed zelf erover na laten denken, maakt jouw collega’s wel veel ontvankelijker voor aanvullende informatie. Ze onthouden het beter en zullen zich meer eigenaar voelen.

3. Ik heb geen tijd voor iets nieuws
In jouw optiek komt het gebruik van de STAP-dialoog bovenop de bestaande werkzaamheden. Alleen al het introduceren van de naam geeft al de reactie ‘Weer iets nieuws!’. In dit stadium vermijd je dit liever.
Dit gevoel is heel herkenbaar. Het is dan lastig om in te zien dat het onderwerp, waarover de resultaatgerichte dialoog gevoerd wordt, een beter fundament krijgt en versneld wordt afgerond. Bovendien is over de dialoog zelf praten niet nodig, je kunt het gewoon doen.

4. Ego deuk. Ik wil me blijven profileren
Discussie en overtuigen is je sterkste kant, je wordt hierop gewaardeerd en bent gezien. Je gaat jezelf nu niet kwetsbaar opstellen en de waardering voor de kracht waarmee je anderen weet te overtuigen opgeven.
Je sterke kant is tegelijk je valkuil en gerelateerd aan je ontwikkelpunt. Een bekend fenomeen dat met het kernkwadrant van Ofman bespreekbaar wordt. Wanneer juist jij je kwetsbaar opstelt, gaan anderen dat ook doen. Er ontstaat een klimaat waarin ook kwestbare en introverte collega’s samen makkelijker leren. Vermoedelijk ook belangrijk voor je eigen ontwikkelpunt.

5. Ik heb geen zeggenschap over de shitlist
Je hebt geen zin om vaker openlijk geconfronteerd te worden met een shitlist, die je in de wandelgangen al lang gehoord hebt. Je kunt er ook zelf niets aan doen en je voelt je er echt ongemakkelijk bij. Daarbij wil je niet door je leidinggevenden op het matje geroepen worden, omdat hij denkt dat je met jouw groep de shit accentueert. Bovendien loop je ook nog het risico dat de groep je met de shitlist op pad stuurt om er toch wat aan te doen.
Het kunnen praten over de shitlist wordt in deze tijd steeds lastiger en belangrijker. Daarom gaat het steeds vaker over adaptief en horizontaal leiderschap. Dit heeft vooral ook te maken met situaties en doelen die steeds sneller veranderen. Met de resultaatgerichte dialoog geef je als vanzelf inhoud aan deze vormen van leiderschap. Wanneer je shitpunten samen deelt, neemt wederzijds begrip toe en komt er ruimte om ze te accepteren en er mee om te gaan. Daarbij ontstaat er vertrouwen, je mag praten over wat er is.

6. Ik vind werken met post-its socialer dan digitaal
Je houdt niet van dat gepruts op je telefoon of tablet, zeker niet wanneer je in je eentje moet beginnen. Jouw antwoord is bovendien gelijk zichtbaar als je hem deelt en je wilt eerst die van de anderen zien. Bij post-its ben je lekker samen in beweging en kan je je aansluiten bij de ander.
Je routine loslaten is meestal even lastig. Het STAP-dialoog concept is ontstaan door het werken met post-its. Dat kan natuurlijk nog steeds. Maar ook dan raden we je aan om iedereen eerst zelf te laten nadenken, omdat bewezen is dat brainstormen het meest oplevert wanneer je dat eerst in je eentje hebt gedaan (zie artikel in The Washington Post). Digitaal geeft het voordeel dat mensen vooraf rustig kunnen nadenken, plaats en tijd ongebonden. De dialoog daarna is erg belangrijk en levert meer verbinding en vertrouwen op, waardoor het nog socialer is. Helemaal omdat het dan veiliger is om voor je eigen mening uit te komen.

7. Ik wil me niet verantwoorden waarom ik de resultaatgerichte dialoog niet inzet
Als je je erin verdiept kan op ieder niveau, horizontaal, verticaal en in ieder samenwerkingsverband gevraagd worden om het in te zetten. Je wilt niet een situatie waarin je moet verantwoorden waarom je het niet doet, vooral omdat je voorziet dat je baas het wil gebruiken om de controle op te voeren in plaats van de zelfsturing.
Deze situatie kan ontstaan en je kan het dan niet meer terugdraaien. Bedenk dat het samen afwegen of de voordelen van de resultaatgerichte dialoog gezocht moeten worden, de spanning tussen transparantie en controle bespreekbaar maakt.

8. Ik praat liever over een stip aan de horizon, dan een punt op de voordeur
Ik voel me prettiger om tijdens heidagen in gesprek te gaan over de stip aan de horizon. Wanneer je daar ja tegen zegt, heeft dit minder persoonlijke consequenties. Dan kan je wat vrijer met elkaar in gesprek zijn.
Dat is inderdaad een herkenbaar punt. De resultaatgerichte dialoog betekent dat denken, praten en doen bij elkaar komen. Dus dat doelen en/of acties niet vrijblijvend met elkaar worden besproken. Gebruik je de STAP-dialoog samenwerken app, dan ligt het ook nog eens direct vast.