19 Jan

Door

ZiNkraamzorg zelfsturend op teamontwikkeling

January 19, 2016 | By |

Met zakelijk goed presteren ben je nog niet klaar

Vicky Leeuwenhage is als regiomanager leidinggevende van een team coördinatoren van Zinkraamzorg. Dit team staat dag en nacht garant voor alles wat georganiseerd moet worden voor het leveren van kraamzorg.

Jouw team presteert goed. Waarom dan toch extra aandacht?
Ons werk gaat dag en nacht, 7 dagen per week door. Dan moet je op elkaar kunnen vertrouwen en dat is lastig als je elkaar door wisseldiensten niet vaak ontmoet. Daarnaast vinden wij het belangrijk om niet alleen te doen wat we beloven, maar ook om goed te luisteren voor wat er meer nodig is. De komst van een kindje is voor een gezin als het ware een nieuwe ervaring, maar wij weten wat er allemaal bij komt kijken en kunnen situaties herkennen waarbij extra zorg nodig is. Meedenken, inleven met de kraamverzorgende en met het (toekomstige) gezin ter plekke is daarom erg belangrijk. Lastig is dat je daarbij op afstand zit. En in de situaties waar extra aandacht nodig is, weten gezinnen vaak zelf niet waarmee ze geholpen kunnen worden. Onze coördinatoren zijn erop afgestemd signalen snel op te pikken en initiatieven te ontwikkelen. Daarmee wek je bij de klant terecht hoge verwachtingen en die moet je als team waarmaken. Dat vraagt om onderhoud van de teamsfeer.

Waarom heb jij steun gezocht bij de ontwikkeling van je team?
Net als elders in de zorg moeten we goed presteren en staan we onder druk. Wij zijn daarover meer dan tevreden en ook mijn directeur is dat. Ik ben mij bewust dat je dat alleen kan volhouden als je als team regelmatig reflecteert op de sfeer. Je moet er voor elkaar zijn, vooral open zijn. Nu slopen in onze gesprekken onderwerpen die we voor elkaar gingen invullen, zonder dat we het met elkaar bespraken. We stellen hoge eisen aan het werk en aan elkaar, maar daar moet je wel over in gesprek blijven. Ik merkte dat dit teveel als verantwoordelijkheid bij mij werd gelegd. Nu heb ik ook wel de neiging om dat op me te nemen, al zegt mijn verstand dat het anders moet. Ik zocht naar een manier om teamleden meer naar elkaar te laten uitspreken. Ik wilde ze daar zelf over na laten denken en ze verantwoordelijk laten voelen, ook op langere termijn. Willen we goed blijven presteren en onze mooie concurrentiepositie behouden dan moet je ook op de werksfeer zelfsturend zijn.

Elkaar aanspreken, lukt dat nu?
We hebben direct open en eerlijk met elkaar kunnen praten zonder dat het uit de hand liep. Dat is zeker bij vrouwen niet altijd makkelijk, maar we werden al direct gedwongen onze mening te geven in de digitale STAP-dialoog. Dit was individueel waardoor je er eerst zelf rustig over nadenkt. Je weet dat later iedere collega het kan lezen. Je verzwijgt niets belangrijks, maar hierdoor ben je wel genuanceerd. En bij het samen bespreken werden de gesprekken waardevoller door het gebruiken van de dialoogvragen. De angel is er op die manier al uit. Omdat er systematisch gewerkt werd met eigen beelden kwam steeds aan de orde wat je zelf denkt dat er nodig is. Er ontstond een gezamenlijk beeld van de behoefte, waarin iedereen zich herkent en zich ook verantwoordelijk voor voelt om verder invulling aan te geven. Mooi is dat je tegelijkertijd constateert hoe verschillend je als mens bent. Dat ligt ook mooi overzichtelijk vast in de praktische STAP-rapportage die we maakten.

Gaan jullie dat volhouden?
Lastig voor mij is om niet over te nemen, maar daar word ik mee geholpen nu dat de beelden zo concreet zijn. Aan het begin waren er een paar sceptisch, omdat ze al zoveel van zulke sessies mee maakten. Zij realiseren zich nu dat het alleen mis kan gaan, wanneer je jezelf zichtbaar aan het proces onttrekt. Dat is dan natuurlijk wel een moment waarop ik een gesprek nodig kan vinden. Maar niet ik alleen, als team hebben we ons opdracht gegeven om dit zelf in de gaten te houden. Met de STAP-rapportage is er ook een praktisch hulpmiddel voor gecreëerd om hierover aan onszelf verantwoording af te leggen. Ik zie het als mijn taak om daar ruimte voor te creëren en af en toe eens aan de actiehouders te vragen hoe het ermee staat, zodat de ruimte ook wordt ingevuld. Ik heb er alle vertrouwen in dat de teamleden de ontwikkeling vormgeven. De eerste initiatieven zijn al zichtbaar.

Wat vind je het meest kenmerkend van het proces?
Dat er systematisch gewerkt moet worden door iedereen. Ieder teamlid moet zelf hard nadenken. Je creëert samen zelfsturing op het onderhouden van de juiste werksfeer met waardering voor ieders kwaliteiten en dat is de basis om te blijven presteren.

Tags